อาวละๆๆๆ หลังจากหายไปนานแต่งต่อเลยละกันครับ
ถ้าไม่เข้าใจอะไรเด๋วผมแต่งใหม่ก้อได้ครับ คือว่าช่วงตอนที่ 2 กำลังเบลอสุดขีดแล้วมันก็ดันคิดออกซะนี่ อันนี้ขอโทษทุกคนนะครับ
ว่าแล้วก็ต่อเลย
..............................................................................................
"ละ...แล้ว....คุณ...ตายยังไง" คราวนี้เป็นอโณทัยที่ต้องถาม แต่...ภาณุก็ไม่ปล่อยให้โอกาศทองหลุดมือไปได้
แล้วแก้วก็ค่อยๆเคลื่อนไปจนได้ใจความว่า
ก็เสียงกรี๊ด 18 หลอดของยัยผู้หญิงนั่นแหละเมื่อได้คำตอบดั้งนี้อโณทัยก็เริ่มหน้าซีดยิ่งกว่าเดิมอีกและปากก็พงาบๆเหมือนเธออยู่ในอาการโคม่า
ส่วนภาณุนั้นก็กลั้นความรู้สึกอยากหัวเราะออกมาไม่ไหวจึงต้องปล่อยไป
"หึ.....หึ.....หึ" เมื่อสิ้นเสียงเรนที่มีสติที่สุดก็เหลือบไปมองภาณุเพื่อนตนกำลังสะใจกับการแกล้งคนและตอนหายใจเฮือกใหญ่
แต่แล้ว......
ก็ได้มีเสียงย่างฝีเท้าเข้ามาอย่างสมำเสมอมาทางอโณทัยและจังหวะนั้นเอง เอชคิวพี ของภาณุก็ดังขึ้น
"ฮัลโหล" ภาณุพยายามเงียบเสียงไว้
"เออๆ เตรียมตัวรับเสียงยัยอโณฯ ไว้ให้ดีล่ะ" เสียงในเอชคิวพีพูดกับภาณุ
"อือ...จะระวัง"
เมื่อสิ้นเสียงก็มีมือใดมือหนึ่งยื่นมาแตะบ่าของเธอ เมื่อเป็นเช่นนั้นอโณทัยพยายามนึกเหตุผลที่ดีที่สุดก็คือ สูรย์หรือเรน กำลังเอื้อมมือมาแตะบ่าเพื่อให้อโณทัยคลายกังวล
แต่ทว่า
มือของทั้งคุ่นั้นยังปกติดีอยู่ มือซ้ายเล่นผีถ้วยแก้วมือขวาวางไว้เฉยๆ
เมื่อเป็นเช่นนั้นอโณทัยพยายามควบคุมสติและหันหลังไปดูต้นตอปรากกฏว่า....
มือที่แตะบ่าของอโณทัยไม่มีร่าง
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
ไม่ทันตั้งตัวอโณทัยก็ได้กรี๊ดเสียง 18 หลอดออกมาอย่างไม่กลัวกล่องเสียงพังและ
พลั่ก ๆๆๆๆๆ ผวะ ผวะ
โอ๊ยยยย
อโณทัยลุกขึ้นอย่างไม่กลัวอะไรทั้งสิ้นและลงมืออัดกับท่อนแขนเป็นพัลวัน
เมื่อร่างภายใต้อุปกรณ์พลางตัวเผยออกมาเป็นเด็กหนุ่มผมเผ้าหยุ่งเหยิง
ภูวินนั่นเอง
เมื่ออโณทัยเห็นเช่นนั้นก็ไม่ยั้งมือที่อัดเข้าไปอีกจนกระทั่งไม่ใช่เพียงแขนแต่อย่างเดียวที่พังยับแต่มันคือทุกส่วนของภูวินที่ยับเยินมาก
"อะ...เอ่อ....เจ้าภาณุ...อีก....คะ...คนที่แกล้งเธอน่ะ"
ไม่ทันขาดคำเสียงกลันหัวเราะก็อันตรธานหายไปทันทีพร้อมกับใบหน้าขาวซีด
"มะ....ไม่...ใช่นะ" อโณทัยไม่ฟังคำของภาณุเธออัดไปจนพังยับเยินพอๆกับภูวิณ
แว่นตาบัดนี้ใด้พังไปเสียแล้ว
"ผู้หญิงเวลาโกรธนี่น่ากลัวเฮะ" สูรย์พลางกระซิบกับเรนซึ่งเรนก็พยักหน้าตอบรับ
"อืม...จริงๆ" แต่ก็ไม่วายจะหลุดพ้นจจากเรดาร์ที่หูของอโณทัยไปหรอก
"ใครนินทาฉัน ห๊า" อโณทัยขึ้นเสียงแว๊ดใส่ทั้งคู่ซึ่งบัดสติแตกกระเจิงโดยเฉพาะสูรย์ซึ่งเห็นชัดมาก
"....................." ไม่มีคำตอบจากทั้งคู่อโณทัยจึง
เผี๊ยะ ๆ
อโณทัยตบหน้าทั้งคู่จนหันแต่ทั้งคู่ก็ไม่สามารถโค่นเธอได้แม้ว่าทั้งอัปสรและบอสจะร่วมมือกัน
ส่วนทั้งคู่ก็ได้เพียงลูบหน้าให้หายเจ็บ
"ส่วนพวกนาย....มันยังไม่จบหรอก"สิ้นเสียงอโณทัยก็......
..............................................................................................
เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนในทีม SUN ก็กลัวอโณทัยขึ้นจับใจเพราะ
ตอนพวกเขาเดินมา
ภาณุต้องใสเฝือกอ่อน
เรนก็ต้องติดปลาสเตอร์ยาที่ใบหน้า
สูรย์ก็ต้องใช้ผ้าพันแผล
ส่วนภูวิน....ไม่ต้องพูดถึง โรงพยายาบาลชัวร์ๆ
"เป็นไงมั่งหายดีรึปล่าวจ๊ะ" อโณทัยพูดเสียงหวานทำเอาทั้งสามสีหน้าซีดๆลง
"ให้ฉันช่วยมั้ยจ๊ะ"
"เอ่อ...คือ...พวกเราเกรงใจน่ะ เปลืองแรงเธอเปล่าๆน่า
"พวกเธอต้องให้ฉันช่วย" คราวนี้อโณทัยขึ้นเสียง
"ก็ได้ๆๆๆ"
"ดี เรื่องมันยังไม่จบหรอก"
หลังจากนั้นก็
ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
...........................................................................................
จบบริบูรณ์
เธเนเธฒเธ
Calendar
เธเนเธงเธขเนเธซเธฅเธทเธญ
เธเนเธเธซเธฒ
เธชเธกเธฑเธเธฃเธชเธกเธฒเธเธดเธ(Register)
เธฃเธฒเธขเธเธทเนเธญเธชเธกเธฒเธเธดเธ
เธเธฅเธธเนเธกเธเธนเนเนเธเน
เนเธเนเธฒเธชเธนเนเธฃเธฐเธเธ(Log in)
เนเธฃเธทเนเธญเธ: Re: Fan Fic หมีน้อยน่ารัก(ขอเตือนว่าเฉพาะชื่อเท่านั้น)... 
Tue Mar 20, 2007 1:31 pm
